I got some e-mail from my Thai friend, which I would like to confess that I could not understand what my friend would like to convey to me. The message contains very luxurious words and irregular terms for ordinary conversation!
When I read that e-mail, I recalled myself when I firstly studies English and learned numerous difficult English terms. I did the same thing as my frien by using the hard words to indicate that I am an educated person!
However, I usually failed to communicate with my American friends! They, I means the native American, do not speak the exponentially irregular words in the day-to-day life. They were hit my by words and did not calculate if I would speak those difficult terms. Thereafter, I have learnt that I would rather speak the easy words. Presently, I have to confess again - I forgot almost difficult words I knew.
My advisors and my American friends suggest that I should use clear, short and easy words if I love to make the reader understand what I try to narrate. If I pretend to use the long - difficult words, it is likely to make them confuse and it is totally unsuccessful!
I believe so! How do you think? Easy or difficult, which one is likely better?
Saturday, March 24, 2007
Friday, March 23, 2007
Political Thearter
Today, I have watched CNN and heard the term of 'Political theatre' from Mr. President's speech to threaten to veto the House's passage spending bill that mandates the deadline to withdraw all troops from Iraq.
President Bush frankly and strongly blames the the House and Democrate party's decision. He indeed subjects to numerous problems, particularly, the confrontation between the Bush Administration and the House committee to scrutinize the abuse of power. Attorney General dimissed eight district attorney without cause. The house establishes the committee to investigation if the office abused the power about this specific situtation.
However, Bush refused to fully cooperate with the house. He said that the house may not make fully interview and cannot record what the officials said to them. The officials should not be compelled to take an oath; any single word should not be recorded and revealed!
Is it so strange that I cannot believe this situtation will occure in this country. President Bush made a strong speech to pursuade or threaten that the house should not choose to confront and create the consititutional dilemma by compelling his administration to assert the executive privilege under the Constitution provision.
In my view, it is baseless for him to do that. Government should be so-called a transparency! Nothing should be concealed from the public! Here are some details I copy from CNN.Com.
House passes spending bill with Iraq deadline
POSTED: 5:48 p.m. EDT, March 23, 2007
WASHINGTON (CNN) -- President Bush slammed Democrats on Friday after the House narrowly approved a supplemental war spending bill that includes an August 31, 2008, deadline for combat troops to leave Iraq.
"Today, a narrow majority in the House of Representatives abdicated its responsibility by passing a war spending bill that has no chance of becoming law, and brings us no closer to getting our troops the resources they need," Bush said about an hour after the vote.
The House voted 218-212 to approve the $124 billion spending bill that includes the deadline.
Bush said the vote had only one outcome: "It delays the delivery of vital resources for our troops." (Watch Bush speak out against the Democrats' "act of political theater" )
He repeated his promise to veto the legislation if it reaches his desk. The measure appears unlikely to pass the Senate with the deadline intact.
Bush said a spending bill must become law by April 15 to avoid causing hardships for military personnel.
"Congress needs to send me a clean bill that I can sign without delay," he said.
Two House Republicans -- Reps. Walter Jones of North Carolina and Wayne Gilchrest of Maryland -- voted in favor of the bill. Fourteen Democrats voted against it.
After the bill's passage, House Speaker Nancy Pelosi, D-California, told reporters that voters' voices "have been heard."
"Congress has acted on the concerns of the American people," she said.
Before the vote, Pelosi said the bill would address the problems in Iraq by "rebuilding our military, honoring our promises to our veterans, holding the Iraqi government accountable and enabling us to bring our troops home."
"The American people have lost faith in the president's conduct of this war," she added. "The American people see the reality of this war -- the president does not."
But Republicans called the measure a "prescription for failure."
"We all want our troops to come home -- when the job is done," said Rep. Sam Johnson, R-Texas.
"We want to win. Internationally announcing our timelines for withdrawal literally hands the enemy our war plan," Johnson said. "What world superpower would do such a thing?"
Republicans also denounced the unrelated appropriations attached to the bill.
The legislation includes some $21 billion to pay for items not in Bush's original request to fund the wars in Iraq and Afghanistan, including $25 million to bail out spinach growers in California hurt by last year's E. coli outbreak. (Watch critics decry "emergencies" added to the bill )
The leadership had to win over anti-war Democrats who felt that the measure didn't go far enough. But some of the war's most liberal critics said they weren't buying it.
"Four years ago, we were told we had no alternative but to go to war. Now we're told we have no alternative but to continue to war for another year or two," Rep. Dennis Kucinich, D-Ohio, said before the vote. "The fact of the matter is we do have alternatives."
Kucinich said, "Congress has the power to stop funding the war. That's what we should do. That's what we should have done, and that's what I'm going to continue to work toward. We have to get out of Iraq, period."
However, Rep. James McGovern, an anti-war Democrat from Massachusetts who had been on the fence, said he would vote yes.
On the other side of the Capitol, the Senate Appropriations Committee on Thursday approved a version of the supplemental bill that calls for combat troops to be out of Iraq by March 31, 2008. Republicans say they'll fight to strip out the deadline provisions when the bill reaches the floor next week. (Full story)
Last week, Senate Democrats fell short, on a 50-48 vote, in another attempt to impose a timeline for withdrawal from Iraq.
Once both the House and Senate versions are approved, a conference committee will hammer out the differences.
Meanwhile, Defense Secretary Robert Gates called for Congress to pass a bill quickly, or the military would be forced to take severe stopgap measures because of a lack of funding.
Among those measures, Gates said, would be slowing deployment of replacement troops in Iraq and Afghanistan and extending the tours of units already there.
"This kind of disruption to key programs will have a genuinely adverse effect on the readiness of the Army and the quality of life for soldiers and their families," Gates said. "I urge the Congress to pass the supplemental as soon as possible."
President Bush frankly and strongly blames the the House and Democrate party's decision. He indeed subjects to numerous problems, particularly, the confrontation between the Bush Administration and the House committee to scrutinize the abuse of power. Attorney General dimissed eight district attorney without cause. The house establishes the committee to investigation if the office abused the power about this specific situtation.
However, Bush refused to fully cooperate with the house. He said that the house may not make fully interview and cannot record what the officials said to them. The officials should not be compelled to take an oath; any single word should not be recorded and revealed!
Is it so strange that I cannot believe this situtation will occure in this country. President Bush made a strong speech to pursuade or threaten that the house should not choose to confront and create the consititutional dilemma by compelling his administration to assert the executive privilege under the Constitution provision.
In my view, it is baseless for him to do that. Government should be so-called a transparency! Nothing should be concealed from the public! Here are some details I copy from CNN.Com.
House passes spending bill with Iraq deadline
POSTED: 5:48 p.m. EDT, March 23, 2007
WASHINGTON (CNN) -- President Bush slammed Democrats on Friday after the House narrowly approved a supplemental war spending bill that includes an August 31, 2008, deadline for combat troops to leave Iraq.
"Today, a narrow majority in the House of Representatives abdicated its responsibility by passing a war spending bill that has no chance of becoming law, and brings us no closer to getting our troops the resources they need," Bush said about an hour after the vote.
The House voted 218-212 to approve the $124 billion spending bill that includes the deadline.
Bush said the vote had only one outcome: "It delays the delivery of vital resources for our troops." (Watch Bush speak out against the Democrats' "act of political theater" )
He repeated his promise to veto the legislation if it reaches his desk. The measure appears unlikely to pass the Senate with the deadline intact.
Bush said a spending bill must become law by April 15 to avoid causing hardships for military personnel.
"Congress needs to send me a clean bill that I can sign without delay," he said.
Two House Republicans -- Reps. Walter Jones of North Carolina and Wayne Gilchrest of Maryland -- voted in favor of the bill. Fourteen Democrats voted against it.
After the bill's passage, House Speaker Nancy Pelosi, D-California, told reporters that voters' voices "have been heard."
"Congress has acted on the concerns of the American people," she said.
Before the vote, Pelosi said the bill would address the problems in Iraq by "rebuilding our military, honoring our promises to our veterans, holding the Iraqi government accountable and enabling us to bring our troops home."
"The American people have lost faith in the president's conduct of this war," she added. "The American people see the reality of this war -- the president does not."
But Republicans called the measure a "prescription for failure."
"We all want our troops to come home -- when the job is done," said Rep. Sam Johnson, R-Texas.
"We want to win. Internationally announcing our timelines for withdrawal literally hands the enemy our war plan," Johnson said. "What world superpower would do such a thing?"
Republicans also denounced the unrelated appropriations attached to the bill.
The legislation includes some $21 billion to pay for items not in Bush's original request to fund the wars in Iraq and Afghanistan, including $25 million to bail out spinach growers in California hurt by last year's E. coli outbreak. (Watch critics decry "emergencies" added to the bill )
The leadership had to win over anti-war Democrats who felt that the measure didn't go far enough. But some of the war's most liberal critics said they weren't buying it.
"Four years ago, we were told we had no alternative but to go to war. Now we're told we have no alternative but to continue to war for another year or two," Rep. Dennis Kucinich, D-Ohio, said before the vote. "The fact of the matter is we do have alternatives."
Kucinich said, "Congress has the power to stop funding the war. That's what we should do. That's what we should have done, and that's what I'm going to continue to work toward. We have to get out of Iraq, period."
However, Rep. James McGovern, an anti-war Democrat from Massachusetts who had been on the fence, said he would vote yes.
On the other side of the Capitol, the Senate Appropriations Committee on Thursday approved a version of the supplemental bill that calls for combat troops to be out of Iraq by March 31, 2008. Republicans say they'll fight to strip out the deadline provisions when the bill reaches the floor next week. (Full story)
Last week, Senate Democrats fell short, on a 50-48 vote, in another attempt to impose a timeline for withdrawal from Iraq.
Once both the House and Senate versions are approved, a conference committee will hammer out the differences.
Meanwhile, Defense Secretary Robert Gates called for Congress to pass a bill quickly, or the military would be forced to take severe stopgap measures because of a lack of funding.
Among those measures, Gates said, would be slowing deployment of replacement troops in Iraq and Afghanistan and extending the tours of units already there.
"This kind of disruption to key programs will have a genuinely adverse effect on the readiness of the Army and the quality of life for soldiers and their families," Gates said. "I urge the Congress to pass the supplemental as soon as possible."
How Lucky I Am?
Last two blogs, I have written about the problem of the public enterprise administration in Thailand, that is, the issue of public television contract, generally known as ITV. This television has long established around 1992 after the event of public demonstration to protest the pro-longed power of the 1991 coup, which during that period the coup prohibited and eliminated all methods of public communications. The state of Thailand after the begining of the new democratic government in 1992 declared its intention to found the independent television station to promote the freedom to access the public administration.
However, the state of Thailand, in my point of view, began this plan with the wrong way. The private corporations had been invited to offer the highest rate of benefit if they can get the license to broadcast. ITV offered more than 200,000 millions bath to Thailand if they got the permission. Indeed, this offer was ridiculously too high.
Approximately three years later, ITV subjected to the unprolific benefit and could not pay the offered sum to the state. Many measures aiming to continue this public television stateion ensued in Thaksin's administration, and after Chin's Corporation took over the majority of share-holders in ITV company. ITV got permission to pay less than the amount they offerred at the begining of this station.
Today, after the coup in 2004, those legal activities surprisingly becomes illegal. All process initiated by Thaksin's government seemed suspicios and subjected to be scrutinized. The rationale behind the bar, nevertheless, I believe that the coup has to keep their face to confront with their accusations against the democratic government that had been overturned by them in 2004. ITV, which is shared by Thaksin's family corporation, is one of the victim of political problems.
Those are not my business. Presently, I guess that I am so lucky that I have no money like Mr. Thaksin. Then, I have not to feel upset regarding my assets that I have obtained throughout my life and have been being taken away by the opposite groups. However, I wonder this revange system will discourage the rich in Thailand to keep their properties in their motherland. They may feel insecure that one day their assets will be appropriated based on the political problems!
However, the state of Thailand, in my point of view, began this plan with the wrong way. The private corporations had been invited to offer the highest rate of benefit if they can get the license to broadcast. ITV offered more than 200,000 millions bath to Thailand if they got the permission. Indeed, this offer was ridiculously too high.
Approximately three years later, ITV subjected to the unprolific benefit and could not pay the offered sum to the state. Many measures aiming to continue this public television stateion ensued in Thaksin's administration, and after Chin's Corporation took over the majority of share-holders in ITV company. ITV got permission to pay less than the amount they offerred at the begining of this station.
Today, after the coup in 2004, those legal activities surprisingly becomes illegal. All process initiated by Thaksin's government seemed suspicios and subjected to be scrutinized. The rationale behind the bar, nevertheless, I believe that the coup has to keep their face to confront with their accusations against the democratic government that had been overturned by them in 2004. ITV, which is shared by Thaksin's family corporation, is one of the victim of political problems.
Those are not my business. Presently, I guess that I am so lucky that I have no money like Mr. Thaksin. Then, I have not to feel upset regarding my assets that I have obtained throughout my life and have been being taken away by the opposite groups. However, I wonder this revange system will discourage the rich in Thailand to keep their properties in their motherland. They may feel insecure that one day their assets will be appropriated based on the political problems!
Wednesday, March 07, 2007
ท่าน ครม. ครับ... คุกไม่ได้มีไว้ขังหมาเท่านั้นนะครับ
ผมได้เขียน เรื่องคุกไม่ได้มีไว้ขังหมาเท่านั้น .......ไว้ใน Msn space กรณีที่ ครม. มีมติ ปิดสถานีโทรทัศน์ ไอทีวีแล้ว แต่ขอนำมาขยายความที่นี่
ต่อจาก blog ก่อน ที่ผมได้คาดการณ์ไว้ ก็เป็นไปตามคาดครับ .... ศาลปกครอง ต้องเข้ามาคุ้มครอง การดำเนินการของ สถานีไอทีวี อย่างแน่นอน ตามหลักกฎหมายมหาชน (Public Law) ง่าย ๆ ธรรมดา ๆ ที่ว่าไปแล้ว
เรื่องไอทีวีนี่ ชัดเจนมาก เป็นไปตาม พรบ.จัดตั้งศาลปกครองฯ ที่ระบุไว้ว่า "สัญญาทางปกครอง รวมถึง สัญญาสัมปทานด้วย" กล่าวคือ รัฐให้เอกชนเข้ามาร้องขอสัมปทาน เพื่อจัดทำบริการสาธารณะ (Public Service) แม้เอกชนจะผิดสัญญา รัฐก็จะต้องดำเนินการอย่างรอบคอบในการให้ปฏิบัติเป็นไปตามสัญญาให้ได้ เพราะบริการสาธารณะจะขาดตอนลงไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว นั่นคือ หลักธรรมดาทั่วไป
ถามว่า สัญญาทางปกครอง มันต่างจากสัญญาเอกชนอย่างไร แน่นอนครับ รัฐมีอำนาจฝ่ายเดียวที่จะเปลี่ยนหลักการของสัญญาอย่างค่อนข้างเด็ดขาด แต่หมายถึง การเปลี่ยนแปลง เรื่องการบริหารงาน หรือ หลักการที่ไม่กระทบต่อตัวสัญญาหรือการดำเนินการ เว้นแต่ ความจำเป็นต่อการบริหารงานสาธารณะจะเรียกร้องให้เปลี่ยนแปลง เช่นว่า สมมุติว่า รัฐเคยให้ประชาชนเข้ามาจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดให้แสงสว่างในเวลากลางคืนเป็นเวลา ๒๐ ปี วันดีคืนดี มีไฟฟ้าเข้ามา รัฐก็สามารถปรับเปลี่ยนสัญญาได้ แต่ไม่ได้หมายความว่า เลิกสัญญาแม่งไปเฉย ๆ รัฐจะต้องชดเชยค่าเสียหายให้แก่เอกชนที่เขาไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญา
แต่ในกรณีที่เอกชนผิดสัญญา รัฐจะต้องดำเนินการอย่างไร แน่นอนที่สุด เป็นสิทธิของรัฐที่จะยกเลิกสัญญาแล้วหาคนมาจัดทำบริการสาธารณะใหม่ แต่นั่นคือ วิธีการสุดท้ายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้เท่านั้น โดยปกติ รัฐจะต้องพิจารณาหลาย ๆ ทางเลือกที่มี และจะต้องใช้มาตรการที่ได้สัดส่วน คือ ๑) หลักประสิทธิภาพ ๒) หลักความจำเป็น และ ๓) หลักมาตรการที่ใช้จะต้องรุนแรงน้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ยกตัวอย่างที่เห็นชัด ๆ ก็เช่น กรณี การปราบม๊อบ จะดำเนินการอย่างไร ซึ่งอาจจะมีหลายวิธี เช่น โยนระเบิดใส่ม๊อบ ยิงปืนใส่ม๊อบ ฉีดแก๊สน้ำตา ฉีดน้ำ ฯลฯ ซึ่งอาจจะได้ผลทั้งหมด และ โยนระเบิดใส่ อาจจะมีประสิทธิภาพที่สุด แต่ถามว่าใช้ได้หรือไม่ ก็ต้องตอบว่า ไม่ได้โดยเด็ดขาด เพราะ มันไม่ได้สัดส่วนกับเรื่องความจำเป็น และความรุนแรงน้อยที่สุด
เรื่อง ITV ก็เช่นกัน ถ้า ITV ผิดสัญญา ไม่จ่ายเงินค่าสัมปทาน .... ถามว่า รัฐยึดคลื่นเขา แล้วเขาจะจ่ายตังค์หรือไม่ .... การที่รัฐยึดได้เพียงอุปกรณ์ มูลค่า ๕๐๐ กว่าล้านบาท คุ้มกับค่าสัมปทานที่เสียไป หากอนุญาตเขาดำเนินกิจการต่อไปแล้วทยอยจ่ายตังค์ให้รัฐต่อไปทีละน้อยทีละน้อย หรือ ระหว่างไม่ยึด แล้วได้รับเงินรายปี มูลค่าหนึ่ง ที่มากกว่า ๕๐๐ ล้านบาท ทางไหนที่ดีกว่ากัน
มีความจำเป็นที่จะต้องยึดหรือไม่ ... มีทางอื่นที่ดีกว่าการยึดฯ หรือไม่ ... หรือ การยึดอุปกรณ์ ปิดสถานีนี้ เป็นมาตรการที่ได้สัดส่วน หรือ เป็นวิธีการที่รุนแรงน้อยที่สุดหรือไม่ .....
ครม. จะต้องตระหนัก และคบคิดให้หนัก ถือทางออกหลาย ๆ ทาง แล้ว พิจารณาว่า ทางไหน ที่จะทำให้การบังคับให้เป็นไปตามสัญญาได้มากที่สุด เป็นวิธีที่จำเป็นที่สุดแล้วหรือไม่ และเป็นวิธีการที่ร้ายแรงน้อยที่สุดหรือไม่ ซึ่งมีทางออกมากมาย เช่นว่า ขยายเวลาให้เขาดำเนินกิจการ แล้วค่อย ๆ ผ่อนชำระต่อไป ฯลฯ
น่าเสียดายที่ ครม. เลือกที่จะไม่คิด การดำเนินการของ ครม. หากจะพิจารณาจริง ๆ จึงเป็นการกระทำผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗ อย่างชัดแจ้ง เพราะเห็นได้ชัดว่า ครม. มีทางอื่นที่จะบังคับให้ไอทีวี ปฏิบัติตามสัญญา แต่ ครม. ไม่ทำ กลับเลือกวิธีการทำลายล้างให้แหลกสลาย ทั้ง ๆ ที่ ขัดต่อหลักกฎหมายมหาชนอย่างชัดแจ้ง
ตามหลักกรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา ... การกระทำของ ครม. จึงแสดงให้เห็นเจตนาอย่างชัดแจ้งว่า มีเจตนาใช้อำนาจในทางไม่ชอบ เพื่อกลั่นแกล้งให้เอกชนที่เข้ามารับสัมปทานได้รับความเสียหายอย่างไม่อาจจะเยียวยาได้ แม้รัฐบาล จะมีอำนาจตามกฎหมาย แต่ใช้ในทางบิดผัน (Abuse of Power) เพื่อกลั่นแกล้งผู้อื่น .... อย่างนี้ ผิดกฎหมายอาญาชัดแจ้ง
ผมขออนุญาตเตือนสติ .... หากท่านไม่เคารพกฎหมาย นักกฎหมายไม่มีจริยธรรม ... ผมว่า เขาหมดอำนาจเมื่อไหร่ ผมคงได้เห็นคนติดคุกกันระนาวครับ เพราะคุกไม่ได้มีไว้ขังหมาเท่านั้นหรอกครับ....เจ้านาย .... อย่าทำอะไรเป็นการแก้แค้นกันเป็นการส่วนตัวเลย สงสารประเทศไทยกันบ้าง .... แค่นี้ ก็แย่สุด ๆ แล้ว
ที่จริง ยังมีปัญหาทางกฎหมายมากมาย ผมไม่มีรายละเอียดสัญญา ไม่งั้น คงจะต้องมานั่งพิจารณาโดยละเอียดต่อไป เป็นต้นว่า ศาลปกครองมีอำนาจเข้าตัดสินคดีก่อนหน้านี้ เรื่องการตกลงกันของอนุญาโตตุลาการเกี่ยวกับการเพิ่มรายการบันเทิง และค่าลดค่าสัมปทานลงหรือไม่ เพราะกฎหมายเรื่อง ให้มีอนุญาโตตุลาการ กำหนดไว้อย่างชัดเจน แม้ในสัญญาทางปกครอง ก็มีอนุญาโตตุลาการ โดยปกติ ถ้าไม่ผิดพลาดร้ายแรง หรือ ผิดกฎหมายอย่างชัดแจ้ง ศาลจะไม่แทรกแซงคำตัดสินของอนุญาโตตุลาการเลย
กรณีค่าสัมปทาน และค่าปรับที่กำหนดกันเป็นแสน ๆ ล้านบาทนี่ มันบังคับได้หรือไม่ ... มันถือเป็นข้อสัญญา ที่ Unconscionable หรือ Unjust Enrichment หรือไม่ ถ้ามันไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง จะมีหลักการที่เรียกว่า Blue Pencil Rule หรือ ให้ศาลเปลี่ยนแปลงข้อสัญญาให้เป็นธรรมได้หรือไม่ ประการใด กรณีนี้ จะเห็นว่า รัฐได้ยินยอมให้ ITV ปรับผังรายการเอง วันดี คืนดี จะมาเรียกค่าปรับ โดยอ้างว่าผิดสัญญา ศาลปกครอง ไม่น่าจะที่จะตัดสินตามได้ .... เพราะมันไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง
ต้องติดตามกันต่อไป เพราะศาลปกครอง เข้ามาผูกปมให้กับตนเอง ตอนเข้ามาแทรกแซงเรื่องอนุญาโตตุลาการแล้ว ก็ต้องดูกันต่อไปว่า ศาลปกครองจะแก้ปมที่ตนผูกไว้อย่างแน่นหนาได้หรือไม่ .... ศาลปกครอง ก็เคยตัดสินผิดพลาดมาแล้ว กรณีการแปรรูปการไฟฟ้า .... ท่านว่า ทรัพย์สินของรัฐวิสาหกิจ เป็นที่ราชพัสดุ ฯลฯ ซึ่งผิดกฎหมายอย่างชัดแจ้ง .... ไม่รู้ว่า ศาลปกครอง ตัดสินออกมาได้อย่างไร .....
ต่อจาก blog ก่อน ที่ผมได้คาดการณ์ไว้ ก็เป็นไปตามคาดครับ .... ศาลปกครอง ต้องเข้ามาคุ้มครอง การดำเนินการของ สถานีไอทีวี อย่างแน่นอน ตามหลักกฎหมายมหาชน (Public Law) ง่าย ๆ ธรรมดา ๆ ที่ว่าไปแล้ว
เรื่องไอทีวีนี่ ชัดเจนมาก เป็นไปตาม พรบ.จัดตั้งศาลปกครองฯ ที่ระบุไว้ว่า "สัญญาทางปกครอง รวมถึง สัญญาสัมปทานด้วย" กล่าวคือ รัฐให้เอกชนเข้ามาร้องขอสัมปทาน เพื่อจัดทำบริการสาธารณะ (Public Service) แม้เอกชนจะผิดสัญญา รัฐก็จะต้องดำเนินการอย่างรอบคอบในการให้ปฏิบัติเป็นไปตามสัญญาให้ได้ เพราะบริการสาธารณะจะขาดตอนลงไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว นั่นคือ หลักธรรมดาทั่วไป
ถามว่า สัญญาทางปกครอง มันต่างจากสัญญาเอกชนอย่างไร แน่นอนครับ รัฐมีอำนาจฝ่ายเดียวที่จะเปลี่ยนหลักการของสัญญาอย่างค่อนข้างเด็ดขาด แต่หมายถึง การเปลี่ยนแปลง เรื่องการบริหารงาน หรือ หลักการที่ไม่กระทบต่อตัวสัญญาหรือการดำเนินการ เว้นแต่ ความจำเป็นต่อการบริหารงานสาธารณะจะเรียกร้องให้เปลี่ยนแปลง เช่นว่า สมมุติว่า รัฐเคยให้ประชาชนเข้ามาจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดให้แสงสว่างในเวลากลางคืนเป็นเวลา ๒๐ ปี วันดีคืนดี มีไฟฟ้าเข้ามา รัฐก็สามารถปรับเปลี่ยนสัญญาได้ แต่ไม่ได้หมายความว่า เลิกสัญญาแม่งไปเฉย ๆ รัฐจะต้องชดเชยค่าเสียหายให้แก่เอกชนที่เขาไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญา
แต่ในกรณีที่เอกชนผิดสัญญา รัฐจะต้องดำเนินการอย่างไร แน่นอนที่สุด เป็นสิทธิของรัฐที่จะยกเลิกสัญญาแล้วหาคนมาจัดทำบริการสาธารณะใหม่ แต่นั่นคือ วิธีการสุดท้ายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้เท่านั้น โดยปกติ รัฐจะต้องพิจารณาหลาย ๆ ทางเลือกที่มี และจะต้องใช้มาตรการที่ได้สัดส่วน คือ ๑) หลักประสิทธิภาพ ๒) หลักความจำเป็น และ ๓) หลักมาตรการที่ใช้จะต้องรุนแรงน้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ยกตัวอย่างที่เห็นชัด ๆ ก็เช่น กรณี การปราบม๊อบ จะดำเนินการอย่างไร ซึ่งอาจจะมีหลายวิธี เช่น โยนระเบิดใส่ม๊อบ ยิงปืนใส่ม๊อบ ฉีดแก๊สน้ำตา ฉีดน้ำ ฯลฯ ซึ่งอาจจะได้ผลทั้งหมด และ โยนระเบิดใส่ อาจจะมีประสิทธิภาพที่สุด แต่ถามว่าใช้ได้หรือไม่ ก็ต้องตอบว่า ไม่ได้โดยเด็ดขาด เพราะ มันไม่ได้สัดส่วนกับเรื่องความจำเป็น และความรุนแรงน้อยที่สุด
เรื่อง ITV ก็เช่นกัน ถ้า ITV ผิดสัญญา ไม่จ่ายเงินค่าสัมปทาน .... ถามว่า รัฐยึดคลื่นเขา แล้วเขาจะจ่ายตังค์หรือไม่ .... การที่รัฐยึดได้เพียงอุปกรณ์ มูลค่า ๕๐๐ กว่าล้านบาท คุ้มกับค่าสัมปทานที่เสียไป หากอนุญาตเขาดำเนินกิจการต่อไปแล้วทยอยจ่ายตังค์ให้รัฐต่อไปทีละน้อยทีละน้อย หรือ ระหว่างไม่ยึด แล้วได้รับเงินรายปี มูลค่าหนึ่ง ที่มากกว่า ๕๐๐ ล้านบาท ทางไหนที่ดีกว่ากัน
มีความจำเป็นที่จะต้องยึดหรือไม่ ... มีทางอื่นที่ดีกว่าการยึดฯ หรือไม่ ... หรือ การยึดอุปกรณ์ ปิดสถานีนี้ เป็นมาตรการที่ได้สัดส่วน หรือ เป็นวิธีการที่รุนแรงน้อยที่สุดหรือไม่ .....
ครม. จะต้องตระหนัก และคบคิดให้หนัก ถือทางออกหลาย ๆ ทาง แล้ว พิจารณาว่า ทางไหน ที่จะทำให้การบังคับให้เป็นไปตามสัญญาได้มากที่สุด เป็นวิธีที่จำเป็นที่สุดแล้วหรือไม่ และเป็นวิธีการที่ร้ายแรงน้อยที่สุดหรือไม่ ซึ่งมีทางออกมากมาย เช่นว่า ขยายเวลาให้เขาดำเนินกิจการ แล้วค่อย ๆ ผ่อนชำระต่อไป ฯลฯ
น่าเสียดายที่ ครม. เลือกที่จะไม่คิด การดำเนินการของ ครม. หากจะพิจารณาจริง ๆ จึงเป็นการกระทำผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗ อย่างชัดแจ้ง เพราะเห็นได้ชัดว่า ครม. มีทางอื่นที่จะบังคับให้ไอทีวี ปฏิบัติตามสัญญา แต่ ครม. ไม่ทำ กลับเลือกวิธีการทำลายล้างให้แหลกสลาย ทั้ง ๆ ที่ ขัดต่อหลักกฎหมายมหาชนอย่างชัดแจ้ง
ตามหลักกรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา ... การกระทำของ ครม. จึงแสดงให้เห็นเจตนาอย่างชัดแจ้งว่า มีเจตนาใช้อำนาจในทางไม่ชอบ เพื่อกลั่นแกล้งให้เอกชนที่เข้ามารับสัมปทานได้รับความเสียหายอย่างไม่อาจจะเยียวยาได้ แม้รัฐบาล จะมีอำนาจตามกฎหมาย แต่ใช้ในทางบิดผัน (Abuse of Power) เพื่อกลั่นแกล้งผู้อื่น .... อย่างนี้ ผิดกฎหมายอาญาชัดแจ้ง
ผมขออนุญาตเตือนสติ .... หากท่านไม่เคารพกฎหมาย นักกฎหมายไม่มีจริยธรรม ... ผมว่า เขาหมดอำนาจเมื่อไหร่ ผมคงได้เห็นคนติดคุกกันระนาวครับ เพราะคุกไม่ได้มีไว้ขังหมาเท่านั้นหรอกครับ....เจ้านาย .... อย่าทำอะไรเป็นการแก้แค้นกันเป็นการส่วนตัวเลย สงสารประเทศไทยกันบ้าง .... แค่นี้ ก็แย่สุด ๆ แล้ว
ที่จริง ยังมีปัญหาทางกฎหมายมากมาย ผมไม่มีรายละเอียดสัญญา ไม่งั้น คงจะต้องมานั่งพิจารณาโดยละเอียดต่อไป เป็นต้นว่า ศาลปกครองมีอำนาจเข้าตัดสินคดีก่อนหน้านี้ เรื่องการตกลงกันของอนุญาโตตุลาการเกี่ยวกับการเพิ่มรายการบันเทิง และค่าลดค่าสัมปทานลงหรือไม่ เพราะกฎหมายเรื่อง ให้มีอนุญาโตตุลาการ กำหนดไว้อย่างชัดเจน แม้ในสัญญาทางปกครอง ก็มีอนุญาโตตุลาการ โดยปกติ ถ้าไม่ผิดพลาดร้ายแรง หรือ ผิดกฎหมายอย่างชัดแจ้ง ศาลจะไม่แทรกแซงคำตัดสินของอนุญาโตตุลาการเลย
กรณีค่าสัมปทาน และค่าปรับที่กำหนดกันเป็นแสน ๆ ล้านบาทนี่ มันบังคับได้หรือไม่ ... มันถือเป็นข้อสัญญา ที่ Unconscionable หรือ Unjust Enrichment หรือไม่ ถ้ามันไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง จะมีหลักการที่เรียกว่า Blue Pencil Rule หรือ ให้ศาลเปลี่ยนแปลงข้อสัญญาให้เป็นธรรมได้หรือไม่ ประการใด กรณีนี้ จะเห็นว่า รัฐได้ยินยอมให้ ITV ปรับผังรายการเอง วันดี คืนดี จะมาเรียกค่าปรับ โดยอ้างว่าผิดสัญญา ศาลปกครอง ไม่น่าจะที่จะตัดสินตามได้ .... เพราะมันไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง
ต้องติดตามกันต่อไป เพราะศาลปกครอง เข้ามาผูกปมให้กับตนเอง ตอนเข้ามาแทรกแซงเรื่องอนุญาโตตุลาการแล้ว ก็ต้องดูกันต่อไปว่า ศาลปกครองจะแก้ปมที่ตนผูกไว้อย่างแน่นหนาได้หรือไม่ .... ศาลปกครอง ก็เคยตัดสินผิดพลาดมาแล้ว กรณีการแปรรูปการไฟฟ้า .... ท่านว่า ทรัพย์สินของรัฐวิสาหกิจ เป็นที่ราชพัสดุ ฯลฯ ซึ่งผิดกฎหมายอย่างชัดแจ้ง .... ไม่รู้ว่า ศาลปกครอง ตัดสินออกมาได้อย่างไร .....
Tuesday, March 06, 2007
ประเด็นทางกฎหมาย กรณี ไอ ที วี (ITV)
ฉบับนี้ ขอเขียนเป็นภาษาไทยครับ เพราะอายที่จะเขียนเป็นภาษาอังกฤษ และเป็นเรื่องประเด็นทางกฎหมายที่โดนการเมืองแทรกแซงเต็ม ๆ .... เรื่องที่จะเขียน ก็คือ เรื่องเกี่ยวกับ ITV และประเด็นง่าย ๆ ทางกฎหมายมหาชน ครับ
สักอาทิตย์ หรือ สองอาทิตย์ ได้แล้วมั๊ง ที่เห็นประเด็นเรื่อง สถานีโทรทัศน์ ไอทีวี ว่าควรจะปิด หรือ เปิด จะโอน หรือไม่โอน ฯลฯ อย่างไร เรื่องนี้ เป็นประเด็นปัญหาทางกฎหมายมหาชน ง่าย ๆ แบบเด็กอมมือ ก็ตอบได้เร็วที่สุด เหมือนกับ เค๊กก้อนหนึ่ง เท่านั้น
เมื่อหลายปีก่อน บริษัทชินวัตร ได้เข้ามาถือหุ้นข้างมากของสถานีโทรทัศน์ ไอทีวี แต่การถือหุ้นข้างมากของบริษัทใด บริษัทหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นบริษัท หมู หมา กา ไก่ หรือ องค์กรรัฐ หรือ องค์กรรัฐวิสาหกิจใด ๆ ก็ตาม ไม่ได้ทำให้ สถานะของสถานีโทรทัศน์ ไอทีวี แปรเปลี่ยนสภาพการให้บริการโดยเนื้อแท้ของกิจการโทรทัศน์ในประเทศไทย ที่ถือเป็น การให้บริการสาธารณะ หรือ Public Service ไปเป็นกิจการของเอกชน ไปได้เลยแม้แต่น้อย
คำว่า Public Service ย่อมมีความหมายในตัวเอง ว่าจะต้องเป็น การจัดทำเพื่อประโยชน์ของคนหมู่มาก ซึ่งสถานีไอทีวี เป็นสถานีให้บริการข่าวสารเป็นหลัก ตรงตามเจตนารมณ์ของการก่อตั้งสถานีอิสระ ทีเกิดขึ้นหลังจาก การขบถของคณะทหาร รสช. เมื่อปี ๒๕๓๔ แล้วมีการปิดกั้นการรับรู้ข่าวสารของประชาชน ซึ่งจำได้ว่า ในครั้งนั้น รัฐบาลประชาธิปไตย พยายามจะจัดตั้งสถานีแบบไอทีวี สัก ๕ หรือ ๑๐ ช่อง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ .... ผมเดาว่า เพราะประเทศเราจน...... ไม่มีปัญญาจะบริหารสถานีโทรทัศน์ให้ดี จนเป็นที่นิยมของคนไทยได้ทั้งหมด แค่ช่อง ๑๑ ก็แทบจะเอาตัวไม่รอด
มาพูดถึง Public Service ต่อ การจัดทำบริการสาธารณะ ถือเป็นหน้าที่ของรัฐที่จะต้องดำเนินการให้แก่ประชาชน อย่างต่อเนื่อง ซึ่งง่าย ๆ ก็คือ จะสะดุด หรือ ขาดตอนลงไม่ได้ การจะปิดสถานีไอทีวี เพราะ การโอนกิจการ เปลี่ยนแปลงเจ้าของ ต้องระงับการออกอากาศชั่วคราว จึงกระทำไม่ได้
การจัดทำบริการสาธารณะ โดยหลักการแล้ว จะต้องไม่มุ่งแสวงหากำไร เราจะเห็นตัวอย่างมากมาย ของการบริการสาธารณะที่ขาดทุนย่อยยับ อย่างการรถไฟ และ ขสมก. แต่ รัฐก็ไม่อาจจะอ้างว่า ขาดทุน แล้วขอปิดกิจการไม่ได้ เช่น เดียวกับ สถานีไอทีวี ที่เริ่มตั้งดูเหมือนจะผิดมาก ๆ ที่ให้มีการประมูลแข่งขันแข่งกัน เพื่อจะดูว่า คนที่จะเข้ามาให้บริการรายใด จะให้ประโยชน์แก่รัฐได้สูงสุด ซึ่งผิดหลักการในการจัดทำบริการสาธารณะเป็นอย่างมาก
จำได้ว่า สถานีไอทีวี ดำเนินการมาสักสองสามปี ก็พบตัวเลขที่คำนวณไว้ในการเสนอสัมปทาน มูลค่ามหาศาลนั้น ไม่สามารถเป็นจริงได้ เพราะเหตุว่า ยอดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่คำนวณโดยรัฐบาล และ บริษัทประมาณการ ผิดพลาดอย่างมาก ทำให้ยอดซื้อโฆษณา ฯลฯ ไม่เป็นไปตามเป้าหมาย และตามมาด้วยการไม่มีเงินจะจ่ายค่าสัมปทาน
คำถามคือว่า ถ้าไม่มีเงินจ่ายค่าสัมปทานแล้ว รัฐจะดำเนินการอย่างไร ... รัฐมีทางออกครับ ตามหลักกฎหมายมหาชน คือ (๑) รัฐดำเนินกิจการนั้นเอง (๒) รัฐแก้ไขสัญญาให้สัมปทานได้ หรือ (๓) รัฐให้เงินอุดหนุนแก่องค์กรที่จัดทำบริการสาธารณะ เพื่อให้กิจการขององค์กรนั้น ดำเนินการต่อไปได้
ถามว่า ทำไม จะต้องอุดหนุนองค์กรที่เสนอหน้าเข้ามา แข่งขัน เสนอกันจะให้ตังค์แก่รัฐ แล้วไม่มีปัญญาให้ตามสัญญาด้วย .... คำตอบก็ง่าย ๆ ตามหลักการแห่งกฎหมายมหาชน และ การจัดทำบริการสาธารณะ คือ ...การจัดทำบริการสาธารณะจะต้องไม่ขาดตอน หยุดลง แม้แต่วินาทีเดียว ... ง่าย ๆ ไม่มีอะไรมาก
หลักการนี้ เป็นที่ยอมรับกันในประเทศฝรั่งเศส และเยอรมัน ที่กฎหมายมหาชน และกฎหมายปกครอง เจริญงอกงาม อย่างมากมาย ซึ่งประเทศไทย ก็ยอมรับหลักกฎหมายมหาชนเข้ามาในหลักกฎหมายของไทยอย่างมากเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ ผมจึงเชื่อแน่ว่า ศาลปกครอง คงจะเข้ามาคุ้มครองกรณีสถานีโทรทัศน์ ไอทีวี จะถูกสั่งปิดอย่างแน่นอน
หลักการนี้ ก็เป็นที่ยอมรับในสหรัฐอเมริกา เช่นกัน ตัวอย่างเช่น กรณี ๑๑ ก.ย. ที่ สายการบิน United Airline ได้ถูกกระบวนการก่อการร้ายถล่ม ทำให้สูญเสียเครื่องบิน และ ต้องจ่ายเงินชดเชยแก่ผู้เคราะห์ร้ายจำนวน รัฐบาลกลางก็เข้าสนับสนุนเงินให้แก่สายการบินแห่งนี้ด้วยเหตุผลกลาย ๆ ดุจเดียวกัน
จึงไม่น่าแปลกใจที่รัฐบาลไทย จะเข้าสนับสนุนการดำเนินการของไอทีวี ในสมัยของ พ.ต.ท.ทักษิณฯ แม้จะดูเป็นการขัดกันในผลประโยชน์ (Conflict of Interests) อย่างมาก แต่อาจจะเป็นเรื่องร้ายแรงในสายตาของ รัฐบาลทหาร ในยุค ขบถ ๒๔๔๙ นี้ .... ต้องยึดให้ได้ และ กลายเป็นเรื่องว่าจะหยุดให้บริการ .... เพราะคณะรัฐบาลขบถในยุคนี้ จะต้องสร้างความชอบธรรม ให้สม่ำเสมอในการยึดอำนาจ หรือ ปล้นประชาธิปไตยไปจากประชาชนชาวไทย ซึ่งยังมีประชาชนจำนวนไม่น้อยยังรู้ไม่ทัน โง่งมงาย กับ ความชั่วช้าที่เกิดขึ้น .... คงจะต้องรอให้ประเทศไทยชิบหายเพราะพวกปล้นประชาธิปไตย ที่อ้างว่างรักชาติจนน้ำลายไหล ... จนหาทางเยียวยาไม่ได้เสียก่อน จึงจะรู้สำนึกกันเสียที ....
ได้ยินว่า แม้แต่คณะกรรมการกฤษฎีกา ยังตีความโง่ ๆ เข้าข้างฝ่ายการเมืองที่ต้องการปิดการให้บริการสาธารณะนี้ เพื่อแก้แค้นทางการเมืองเท่านั้น .... อุบาทว์มากครับ ท่านคณะกรรมการกฤษฎีกา คุณไม่มีหลักจริยธรรมนักกฎหมาย เหลืออยู่เลยหรือ ... หรือคุณไม่เข้าใจหลักกฎหมายมหาชนง่าย ๆ ครับ
สักอาทิตย์ หรือ สองอาทิตย์ ได้แล้วมั๊ง ที่เห็นประเด็นเรื่อง สถานีโทรทัศน์ ไอทีวี ว่าควรจะปิด หรือ เปิด จะโอน หรือไม่โอน ฯลฯ อย่างไร เรื่องนี้ เป็นประเด็นปัญหาทางกฎหมายมหาชน ง่าย ๆ แบบเด็กอมมือ ก็ตอบได้เร็วที่สุด เหมือนกับ เค๊กก้อนหนึ่ง เท่านั้น
เมื่อหลายปีก่อน บริษัทชินวัตร ได้เข้ามาถือหุ้นข้างมากของสถานีโทรทัศน์ ไอทีวี แต่การถือหุ้นข้างมากของบริษัทใด บริษัทหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นบริษัท หมู หมา กา ไก่ หรือ องค์กรรัฐ หรือ องค์กรรัฐวิสาหกิจใด ๆ ก็ตาม ไม่ได้ทำให้ สถานะของสถานีโทรทัศน์ ไอทีวี แปรเปลี่ยนสภาพการให้บริการโดยเนื้อแท้ของกิจการโทรทัศน์ในประเทศไทย ที่ถือเป็น การให้บริการสาธารณะ หรือ Public Service ไปเป็นกิจการของเอกชน ไปได้เลยแม้แต่น้อย
คำว่า Public Service ย่อมมีความหมายในตัวเอง ว่าจะต้องเป็น การจัดทำเพื่อประโยชน์ของคนหมู่มาก ซึ่งสถานีไอทีวี เป็นสถานีให้บริการข่าวสารเป็นหลัก ตรงตามเจตนารมณ์ของการก่อตั้งสถานีอิสระ ทีเกิดขึ้นหลังจาก การขบถของคณะทหาร รสช. เมื่อปี ๒๕๓๔ แล้วมีการปิดกั้นการรับรู้ข่าวสารของประชาชน ซึ่งจำได้ว่า ในครั้งนั้น รัฐบาลประชาธิปไตย พยายามจะจัดตั้งสถานีแบบไอทีวี สัก ๕ หรือ ๑๐ ช่อง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ .... ผมเดาว่า เพราะประเทศเราจน...... ไม่มีปัญญาจะบริหารสถานีโทรทัศน์ให้ดี จนเป็นที่นิยมของคนไทยได้ทั้งหมด แค่ช่อง ๑๑ ก็แทบจะเอาตัวไม่รอด
มาพูดถึง Public Service ต่อ การจัดทำบริการสาธารณะ ถือเป็นหน้าที่ของรัฐที่จะต้องดำเนินการให้แก่ประชาชน อย่างต่อเนื่อง ซึ่งง่าย ๆ ก็คือ จะสะดุด หรือ ขาดตอนลงไม่ได้ การจะปิดสถานีไอทีวี เพราะ การโอนกิจการ เปลี่ยนแปลงเจ้าของ ต้องระงับการออกอากาศชั่วคราว จึงกระทำไม่ได้
การจัดทำบริการสาธารณะ โดยหลักการแล้ว จะต้องไม่มุ่งแสวงหากำไร เราจะเห็นตัวอย่างมากมาย ของการบริการสาธารณะที่ขาดทุนย่อยยับ อย่างการรถไฟ และ ขสมก. แต่ รัฐก็ไม่อาจจะอ้างว่า ขาดทุน แล้วขอปิดกิจการไม่ได้ เช่น เดียวกับ สถานีไอทีวี ที่เริ่มตั้งดูเหมือนจะผิดมาก ๆ ที่ให้มีการประมูลแข่งขันแข่งกัน เพื่อจะดูว่า คนที่จะเข้ามาให้บริการรายใด จะให้ประโยชน์แก่รัฐได้สูงสุด ซึ่งผิดหลักการในการจัดทำบริการสาธารณะเป็นอย่างมาก
จำได้ว่า สถานีไอทีวี ดำเนินการมาสักสองสามปี ก็พบตัวเลขที่คำนวณไว้ในการเสนอสัมปทาน มูลค่ามหาศาลนั้น ไม่สามารถเป็นจริงได้ เพราะเหตุว่า ยอดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่คำนวณโดยรัฐบาล และ บริษัทประมาณการ ผิดพลาดอย่างมาก ทำให้ยอดซื้อโฆษณา ฯลฯ ไม่เป็นไปตามเป้าหมาย และตามมาด้วยการไม่มีเงินจะจ่ายค่าสัมปทาน
คำถามคือว่า ถ้าไม่มีเงินจ่ายค่าสัมปทานแล้ว รัฐจะดำเนินการอย่างไร ... รัฐมีทางออกครับ ตามหลักกฎหมายมหาชน คือ (๑) รัฐดำเนินกิจการนั้นเอง (๒) รัฐแก้ไขสัญญาให้สัมปทานได้ หรือ (๓) รัฐให้เงินอุดหนุนแก่องค์กรที่จัดทำบริการสาธารณะ เพื่อให้กิจการขององค์กรนั้น ดำเนินการต่อไปได้
ถามว่า ทำไม จะต้องอุดหนุนองค์กรที่เสนอหน้าเข้ามา แข่งขัน เสนอกันจะให้ตังค์แก่รัฐ แล้วไม่มีปัญญาให้ตามสัญญาด้วย .... คำตอบก็ง่าย ๆ ตามหลักการแห่งกฎหมายมหาชน และ การจัดทำบริการสาธารณะ คือ ...การจัดทำบริการสาธารณะจะต้องไม่ขาดตอน หยุดลง แม้แต่วินาทีเดียว ... ง่าย ๆ ไม่มีอะไรมาก
หลักการนี้ เป็นที่ยอมรับกันในประเทศฝรั่งเศส และเยอรมัน ที่กฎหมายมหาชน และกฎหมายปกครอง เจริญงอกงาม อย่างมากมาย ซึ่งประเทศไทย ก็ยอมรับหลักกฎหมายมหาชนเข้ามาในหลักกฎหมายของไทยอย่างมากเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ ผมจึงเชื่อแน่ว่า ศาลปกครอง คงจะเข้ามาคุ้มครองกรณีสถานีโทรทัศน์ ไอทีวี จะถูกสั่งปิดอย่างแน่นอน
หลักการนี้ ก็เป็นที่ยอมรับในสหรัฐอเมริกา เช่นกัน ตัวอย่างเช่น กรณี ๑๑ ก.ย. ที่ สายการบิน United Airline ได้ถูกกระบวนการก่อการร้ายถล่ม ทำให้สูญเสียเครื่องบิน และ ต้องจ่ายเงินชดเชยแก่ผู้เคราะห์ร้ายจำนวน รัฐบาลกลางก็เข้าสนับสนุนเงินให้แก่สายการบินแห่งนี้ด้วยเหตุผลกลาย ๆ ดุจเดียวกัน
จึงไม่น่าแปลกใจที่รัฐบาลไทย จะเข้าสนับสนุนการดำเนินการของไอทีวี ในสมัยของ พ.ต.ท.ทักษิณฯ แม้จะดูเป็นการขัดกันในผลประโยชน์ (Conflict of Interests) อย่างมาก แต่อาจจะเป็นเรื่องร้ายแรงในสายตาของ รัฐบาลทหาร ในยุค ขบถ ๒๔๔๙ นี้ .... ต้องยึดให้ได้ และ กลายเป็นเรื่องว่าจะหยุดให้บริการ .... เพราะคณะรัฐบาลขบถในยุคนี้ จะต้องสร้างความชอบธรรม ให้สม่ำเสมอในการยึดอำนาจ หรือ ปล้นประชาธิปไตยไปจากประชาชนชาวไทย ซึ่งยังมีประชาชนจำนวนไม่น้อยยังรู้ไม่ทัน โง่งมงาย กับ ความชั่วช้าที่เกิดขึ้น .... คงจะต้องรอให้ประเทศไทยชิบหายเพราะพวกปล้นประชาธิปไตย ที่อ้างว่างรักชาติจนน้ำลายไหล ... จนหาทางเยียวยาไม่ได้เสียก่อน จึงจะรู้สำนึกกันเสียที ....
ได้ยินว่า แม้แต่คณะกรรมการกฤษฎีกา ยังตีความโง่ ๆ เข้าข้างฝ่ายการเมืองที่ต้องการปิดการให้บริการสาธารณะนี้ เพื่อแก้แค้นทางการเมืองเท่านั้น .... อุบาทว์มากครับ ท่านคณะกรรมการกฤษฎีกา คุณไม่มีหลักจริยธรรมนักกฎหมาย เหลืออยู่เลยหรือ ... หรือคุณไม่เข้าใจหลักกฎหมายมหาชนง่าย ๆ ครับ
Thursday, March 01, 2007
The Pursuit of Happyness!
I indeed have watched "The Pursuit of Happyness" since the very end of the year 2006 but this movie is so extremely impressive to me till the present. It seems that every single word expressed by the actors still voices to my conscience.
Particularly, Will Smith's statements given to his son, after his wife has escaped from them to pursue the new happiness in her life alone, are very intriguing and fascinating to me. These encouraging statements are that:
"Hey. Don't ever let somebody tell you you can't do something. Not even me. You got a dream. You got to protect it. People can't do something themselves, they want to tell you you can't do it. You want something, go get it. Period"
This movie relentlessly encourges me to go forward. As the main actor, he subjected to numerous miserable events in his life, but he was able to carry out his life and that of his son to acchieve the successfullness. He had to work as a practical training officer in the Broker Agency, which he had a dream that if he succeeded, his life would be much better. Until the last day of a-6-month-training-officer-period, he has been admitted into the best corporation of broker and that the result of his hardworking speaked for his sucees.
The philosophy embeded in this movie is based on the true story of one man. In addition, the idea of the Pursuit of Happiness is also implanted in the the American Declaration of Independence drafted by Thomas Jefferson and his colleages. It submit that:
"We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness."
The key problem of humand being is what the happines is. As a normal human being, we might have never known the appropriate definition of this term. We are insatiable with what we have already acquired and obtained. We may like to stay in the big home, but once we are in, we feel differently and the happiness we want to pursue is something else. What is the happiness? Can you discover its definition for yourself?
Subscribe to:
Posts (Atom)